Ey gönüllerimizden kopup gelen feryad! Ey mazlumların, mustazafların ve ezilmişlerin nefeslerini zalimlerin ateşten okları karşısında sipere dönüştüren irade! Ey coğrafyamızda varlığından eser kalmamış direnişi destan destan zihinlere kazıyan aziz üstad! Ey mücadelenin Müslümancasını ümmetin boynu bükük, sırtları kamburlaşmış yetimlerine öğreten öğretmen! Ey Allah yolunda ölmenin pratiğini bizzat kendi hayatında insanlığa gösterip şehadete susamış coğrafyamızda Allah yolunda nasıl ölünmesi gerektiğinin destanını yazan savaşçı!

İnsanlar mal, mülk, servet ve makam peşinde koşarken, lükslerle günlerini tüketmeye çalışırken, yatırımlarını ebedi zannettikleri dünya uğruna yönlendirirken, sen dünyalık her şeyi elinin tersiyle ittin. Sıkıntı ve zorluk yolunu seçtin. Onlar deniz kenarlarındaki kumsallarda güneşlenme veya yüksek makamlarda göbeklerini kaşımayla meşgulken, güneş görmeyen nemli bodrumlarda zulme ve istikbara karşı İslami mücadelenin nasıl verilmesi gerektiğinin tezlerini yazdın. Meyletmedin dünyaya ve dünyalıklara. Para, mal, mülk, servet ve makam hiçbir anlam ifade etmedi hayatında. Sadece ve sadece ümmetin yitiğini bulmaya yöneldin. İnsanlığın kaybettiği, fersah fersah uzağına düştüğü, yani İslam-ı, yani İslam için mücadeleyi yeniden keşfetmeye, yeniden Müslüman hayatların bir parçası haline getirmeye hasrettin zamanlarını.

Bütün gözlerin ve bütün yüreklerin dünyaya yöneldiği, istikbarın zulmü karşısında Müslüman yüreklerin korkuyla iki büklüm olduğu, istikbarın izin vermediği mücadeleyi bir daha asla düşünmek istemediği bir ortamda zırhını giyip silahını kuşandın. Teslimiyet çarkının kırılması gerektiğini, korku bulutlarının birer birer eritilerek, istikbarın gücü ne olursa olsun adam gibi direnip adam gibi mücadele edilebileceğini Müslümanların idrakine sundun.

Müslüman halk İslami mücadelenin çok uzağındaydı. Halkın öze dönüşüne, koptuğu limana yeniden yönelişine ve asıl kimliğine ulaşımına götürecek büyük çıkışa ve gecelerle gündüzlerin tamamıyla uğruna harcanacağı azimli çalışmalara ihtiyaç vardı. Bir ömür feda edilmeliydi. En sevilen şeyler hayattan bir bir çıkarılmalıydı. Koca dağlar gibi geçilmez engellerle kaplanmış yolda yürümek azim, irade, sabır ve takva isterdi. Bütün bu silahlarla kuşanmanın yanında hayatı terk etmek gerekti. Hayatla birlikte gelen birçok nimetten el etek çekmek gerekti.

İşte bunları çok azları yapmıştı ezilmiş kara bahtlı ümmetin tarihinde. Allah tarafından bahşedilen dünya günlerinde güzel zamanları ellerinin tersiyle itip bir toplumun kendine gelişi, bir milletin özüne dönüşü, bir ümmetin ayağa kalkışı uğruna her şeyini feda edecek seçkin insanlardan biri oldun. Hiçbir şey istemedin kendin için. Hiçbir makam ve mevki peşinde koşmadın. Elmas değerindeki davanı kömür değerindeki dünyalığa değiştirmedin.

Onurlu, izzetli ve şerafet yüklü tertemiz bir hayatı tercih ettin. Azmin, iraden ve sabrın dağlar kadar yüksekti. Sözle değil, hareketlerinle, davranışlarınla ve hayatınla bize öğretmenlik yaptın. Müslümanca nasıl yaşanması gerektiğini, nasıl direnmesi gerektiğini, nasıl sabretmesi gerektiğini ve nasıl mücadele edilmesi gerektiğini yaşayarak öğrettin. Bütün bunları bir bir yaşayarak tanıklık ettik.

Biricik canın kalmıştı. Onun da İslami mücadele uğruna, Allah yolunda nasıl feda edilmesi gerektiğini gösterdin. Yine sözle değil, düşman karşısında durarak, direnerek, çarpışarak, son kurşununa kadar mücadele ederek, ardından dünyadaki saatlerini uğruna feda ettiğin Rabbinin yolunda kanını dökerek ve canını vererek mücadelenin son aşamasının nasıl olması gerektiğini şehadetinle anlattın.

Bugün ülkenin dört bir yanında senin kurduğun mücadele mektebinde yetişmiş on binler İslami mücadelenin saflarında senin öğrettiğin gibi, senin yaşadığın gibi yaşamaktadırlar. Zulüm ve istikbara karşı senin öfkeni taşıyorlar. Senin giyindiğin azim, irade ve sabır gömleğini kuşanarak, İslam’ın nasıl yaşanması gerektiğini, direnişin nasıl yapılması gerektiğini ve İslami mücadelenin nasıl verilmesi gerektiğini insanlığa öğretmeye çalışıyorlar.

Ey aziz şehidimiz! Bize bıraktığın mücadele sancağı emin ellerde olup arzuladığın hedeflere doğru yükselmektedir. Mektebinde yetişmiş muvvahid yürekler istikbarın bütün engellemelerine rağmen ayakta olup aynı azim ve iradeyle İslami mücadele destanları yazıyorlar. İslam’ın yok edildiği Müslüman coğrafya İslam’ın nuruyla aydınlanmaya başladı bile.

Ey Aziz Rehberimiz! Toprağa attığın tohum tuttu ve bereketli meyveler verdi. Emeklerin, zahmetlerin ve fedakârlıkların bereketli topraklarda yüz binlerce fidana dönüştü. Bundan böyle istikbarın kuleleri senin mücadele mektebinde yetişmiş Müslüman gençlerin iman, istikamet ve sabırları karşısında tutunamayacak. Bu günlerde istikbarın güç kaybettiğine ve gün gün geri gittiğine tanık oluyoruz.

Rabbinin yolunda canını feda edişinin onuncu yılını yâd ettiğimiz aziz Rehberimiz! Gözün arkada kalmasın. Mücadele bayrağın, senin mektebinde yetişmiş imanlı gençlerin ellerinde hedefine doğru ilerlemektedir. Birkaç menzil sonra sarp geçitler sona erecek ve mücadele bayrağın senin arzuladığın özgürlük ülkesinin tepelerine dikilecek…